رباعی ۱۹۸۱ مولانا


رباعی ۱۹۸۱ مولانا

 

 

عایَنْتُ حَمامَةً تُحاکی حالی

            

تَبْکی و تَصیحُ فَوْقَ غُصْنِ عالی

او ناله همی‌کرد و مَنَش می‌گفتم

 

می‌نال بَرین پَرده که خوش می‌نالی

 


اشتراك گذاري:      فيسبوك -  تويتر -  لينكدين -  گوگل پلاس