رباعی ۱۹۶۴ مولانا


رباعی ۱۹۶۴ مولانا

 

 

رفتم به طبیب و گفتم ای بینایی

           

افتادهٔ عشق را چه می‌فرمایی؟

تَرکِ صِفَت و مَحْوِ وجودم فرمود

 

یعنی که زِ هرچه هست بیرون آیی

 


اشتراك گذاري:      فيسبوك -  تويتر -  لينكدين -  گوگل پلاس