رباعی ۱۹۶۲ مولانا


رباعی ۱۹۶۲ مولانا

 

 

ماییم دَرین زمانْ زمین‌پیمایی

            

بُگْذاشته هر شهر به شهر آرایی

چون کَشتیِ یاوه گشته در دریایی

 

هر روز به مَنزلیّ و هرشب جایی

 


اشتراك گذاري:      فيسبوك -  تويتر -  لينكدين -  گوگل پلاس