رباعی ۱۹۵۶ مولانا


رباعی ۱۹۵۶ مولانا

 

 

جانم دارد زِ عشق جانْ‌افزایی

           

از سوداها لطیف‌تر سودایی

وَزْ شهر تَنَم چو لولیان آواره‌ست

 

هر روز به مَنزلیّ و هر شب جایی

 


اشتراك گذاري:      فيسبوك -  تويتر -  لينكدين -  گوگل پلاس