رباعی ۱۹۵۲ مولانا


رباعی ۱۹۵۲ مولانا

 

 

ای چون عَلَمِ بلند در صحرایی

           

وِیْ چون شِکَرِ شِگَرفْ در حلوایی

زان می‌ترسم که بَدرگ و بَدرایی

 

در مَغزِ تو افکند دِگَر سودایی

 


اشتراك گذاري:      فيسبوك -  تويتر -  لينكدين -  گوگل پلاس