غزل ۳۲۱۰ مولانا


غزل ۳۲۱۰ مولانا

 

 

1

      

اَتاکَ الصَّومُ فی حُلَلِ السُّعودِ

           

فَدُمْ وَاسْلَمْ عَلیٰ رَغْمِ الْحَسودِ

2

 

وَصُمْ وَافْطِرْ وَ عَیِّدْ فی نَعیمٍ

 

لَکَ الْعُمْرُ الْمُؤَبَّدُ بِالْخُلودِ

3

 

فَلا زالَتْ تُزَفُّ لَکَ التَّهانی

 

مُهَنّاةً مِنَ الْمَلِکِ الْوَدودِ

4

 

فَشُکْرًا ثُمَّ شُکْرًا ثُمَّ شُکْرًا

 

لِاَوْرادِ الْعَطا خَیْرَالْورودِ

5

 

وَ سَقْیًا ثُمَّ سَقْیًا ثُمَّ سَقْیًا

 

لِجُودٍ بَعْدَ جُوْدٍ بَعْدَ جُودِ

6

 

وَ کَاْسًا قَدْ سَقَیْناهُ دِهاقًا

 

یُریٰ رَقْراقُها تَحْتَ الْجُلودِ

7

 

یَنابیعٌ جَرَتْ شَرْقًا وَ غَرْبًا

 

کَاَنْهارِالْجِنانِ بِلا رُکودِ

8

 

وَ نیرانُ الشَّبابِ مُوقَداتٌ

 

بِسَعْدٍ لا یَخافُ مِنَ الْخُمودِ

9

 

بِراحِ الرُّوح روحی قَرِّعَیْنًا

 

وَ یا نَفْسی دَعاکَ الْجَدُّ عودی

10

 

وَ اَرْضُ اللهِ واسِعَةٌ فَسیحوا

 

اِلیٰ رَبٍّ رَؤُفٍ بِالْوُفودِ

11

 

یُنادی رَبُّنا، عُودُوا اِلَیْنا

 

اَجیبُونا وَ اَوْفوا بِالْعُقودِ

12

 

اَزُهْدًا فی مُلاقاتی وَ عِنْدی

 

وُجُودٌ فی وُجُودٍ فی وُجُودِ

13

 

وَلَمْ یَخْسَر طَلوُبٌ فی فَنائی

 

وَلَمْ یُمْکِنْ خِلافٌ فی وُعودی

14

 

خَمُش کردم که هر ناگفته‌یی را

 

بِدیدَم من که دیدیّ و شُنودی

 

غزل عربی مولانا


اشتراك گذاري:      فيسبوك -  تويتر -  لينكدين -  گوگل پلاس