غزل ۳۱۹۳ مولانا


غزل ۳۱۹۳ مولانا

 

 

1

      

غَدَرَالْعِشْقُ فَزَلَّتْ قَدَمی

           

مَزَجَ الْفُرْقَةُ دَمْعی بِدَمی

2

 

وَ حَنَی الْقَلْبُ بِما اَوْرَثَنی

 

نَدَمًا فی نَدَمٍ فی نَدَمِ

3

 

کَرِهَ الْحِبُّ وُجُودی وَ نَآی

 

اَسَفًا لَیْتَ وُجُودی عَدَمی

4

 

وَ سَقَی الصَّبُّ وَ قَدْ اَسْکَرَنی

 

شَرِبَ الْقَلْبُ وَ ما ذاقَ فَمی

5

 

ای صَنَم لُطفِ تورا می‌دانم

 

نِیَم ای دوست، بِدان حَد عَجَمی

6

 

زِ لَطیفیِّ تو، گَر شُکرِ تورا

 

بدل اندیشَم، تَرسَم بِرَمی

7

 

من کِه باشم؟ که تو بر تَختِ جَمال

 

حَسرتِ شاه و سپاه و حَشَمی

8

 

مَنِه انگشتْ تو بر حَرفِ کَژَم

 

من اگر حَرفِ کَژَمْ تو قَلَمی

9

 

سَبَق الْجودُ وجودی قِدَمًا

 

مِنْکَ، یا اَنْتَ وَلِیُ النِّعَمِ

10

 

به حَقِ جودِ وجودَت که مَبُر

 

زِ منِ‌‌ بی‌دل و هٰذا قَسَمی

11

 

لٰا تُبِحْ قَتْلی بِالصَّدِّ وَصِلْ

 

وَ اَجِرْنی، اَنَا صَیْدُ الْحَرَمِ

 


اشتراك گذاري:      فيسبوك -  تويتر -  لينكدين -  گوگل پلاس