غزل ۳۱۸۱ مولانا


غزل ۳۱۸۱ مولانا

 

 

1

      

ما اَنْصَفَ نَدْمانی، لَوْ اَنْکَرَ اِدْمانی

           

فَالْقَهْوَةُ مِنْ شَرْطی، لَاالتَّوْبَةُ مِنْ شانی 

2

 

رَیحان به سُفال اَنْدَر بسیار بُوَد دانی

 

آن جامِ سُفالین کو؟ وان راوَقِ ریحانی؟

3

 

لَوْ تَمْزُجُها بِالدَّمْ، مِنْ اَدْمَعُ اَجْفانی

 

یَزْدادُ لَها صَبْعٌ فی اَحْمَرِ اَلْقانی

4

 

صَف‌‌‌های پَری رویان، در بَزمِ سُلَیمانی

 

با نَغْمهٔ داوودی، مُرغِ خوشِ اَلْحانی

5

 

یا یُوْسُفُ عَلِّلْنی، لَوْ لامَکَ اِخْوانی

 

کَمْ مِنْ عِلَلٍ یَشْفی، مِنْ عِلَّةِ اَحْزانی

6

 

شو گوشِ خِرَد بَرکَش، چون طِفْلِ دبستانی

 

تا پیرِ مُغان بینی در بُلبُله گَردانی

7

 

اَقْبَلْتَ عَلیٰ وَصْلی، راحَلْتَ لِهِجْرانی

 

اَیْنَ الْقَدَمُ الْاَوَّل؟ اَیْنَ النَّظُرُ الثّانی

 


اشتراك گذاري:      فيسبوك -  تويتر -  لينكدين -  گوگل پلاس