مقالات شمس تبریزی نسخه ۲۱۴۵ قونیه صفحه ۳۲۳


مقالات شمس تبریزی نسخه ۲۱۴۵ قونیه صفحه ۳۲۳

 

همام الدّین کو، هر آینه در نظر آدمی خوش می­آید آن نیاز و اخلاص که از روی
او فرو می­آمد سیر نمی­شدم از نظر آن مانع­ها پیش آمد، دانسته ایم که آن از
طرف دیگرانست از طرف او نیست عاقبت آن دفع شود، الّا آنک روزگاری
می­رود اگر بداند آنکس که در آن روزگار رفتن ازو چه فوت می­شود و ما
کانَ اللّهُ مُعَذِّبَهُم وَ اَنتَ فیهِم
چون در عذابی و در فراقی ولی چون خدا
با تو باشد بصورت مکر با تو نفاقی می­کند، و اگر نه این تاریکی دل بترین
عذاب­هاست، در سپاهان نان بامسمار فروشند، آنک عاقل ترست
گوید نان بخور و مسمار بر کفش زن، دیوانه­تر گوید مسمار بر پریشانی زن
و نان را با تابوت بهم فروشند، گوید تابوت را چه می­کنم گوید آخر روزی خواهی
مردن مبالغه کنند زیرا آنجا نان گرانست وَالَّذینَ جاهَدُوافینا لَنَهدِیَنَّهُم
یعنی اگر مقدّم و موخّر خوانی چگونه خوانی وَالَّذینَ هَدَیناهُم سُبُلنَا جاهَدوُا
فینا
اینست مراد اگر نه اینها که مجاهده کردند درین راه بی­هدایت ما
آنگاه ماشان راه نمودیم چون باشد، گویند نی از زبان رسول باشد که
والّذینَ جاهَدُوافینا، ای خدمه ظاهر جسمنا لنَهدینَّهُم سُبُلَنا ای سبیل
ارواحِنا او حَقایقنا روزه بی­ترتیب می­دارد و شنبه و پنجشنبه و در
میان روزی نامعهود بر جان نفس می­نشین که روزه می­گیرم تا نفس را سخت
آید، باشد روزی از ناگاه مسلمان شود کَلِّمُوا النّاسَ علی قَدرِ عُقُولِهِم
لا عَلی قَدرِ عُقُولِکم
گفت نبوت چه باشد حقیقت نبوت چیست در نبوت
چگونه بسته شد مگر که آدمیان نماندند، گفت اباحت چه باشد گفت همین
النّاسَ علی قَدر عُقُولِهِم در سخن شیخ محمّد این بسیار آمدی که فلان خطا
کرد و فلان خطا کرد، و آنگاه او را دیدمی خطا کردی وقت­ها باو بنمودمی
سر فروانداختی گفتی فرزند تازیانه می­زنی قوی، کوهی بود کوهی مرا درین
هیچ غرضی نیست، امّا صدهزار همچو اینها بهر بار که گلایه می­گردانند فرو


اشتراك گذاري:      فيسبوك -  تويتر -  لينكدين -  گوگل پلاس