مقالات شمس تبریزی نسخه ۲۱۴۵ قونیه صفحه ۱۱۲


مقالات شمس تبریزی نسخه ۲۱۴۵ قونیه صفحه ۱۱۲

 

 

ازین دشوارِ عظیم، روندۀ تیز رَو باید تا ازین مستی هوا درگذرد، بعد
ازان مستی عالم رُوح رُوح را هنوز ندیده ولیکن مستی عظیم چنانک
مشایخ در نظر نیایند از غایت مستی و انبیا نیز، و در سخن که آغاز کند
هیچ پیش او نه آید از آیت و حدیث و عار آیدش سخنِ نقل، مگر جهت
تفهیم از مرتبۀ دوم گذشتن سخت صعب و مشکل، مگر بندۀ نازنین حق
یگانۀ خدا برو فرستند تا حقیقت روح ببیند و براه خدا برسد و مستی
راه خ هم مرتبه سیم است مستی عظیم، امّا مقرون با سُکون زیرا که چیزی
که می پنداشت که آنست خ او را ازان بیرون آورد، بعد ازان مرتبۀ
چهارم مستی از خ این کمالست، بعد ازین هشیاری است، امّا شرح
هوا، بدانک ازین هوا زر و زن و دنیا نمی خواهیم بلک گِرد دنیا نیارد
گشتن از بیم انک مستی هوا کم شود، اغلب رَهَابین را این مستی هوا باشد
و ازین ضمایر گویند، عماد و امثال او در مستی هوا کامل بودندی بمستی
روح بوی بُردندی و راه یافتندی، اوحد نزدیک تر بود بتمامی هوا
سحرۀ فرعون در هوا تمام بودند لاجرم بوی روح بایشان رسید
فرعون تمام نبود منطقی بود و اهل، ولیکن در سحره هنری بود که
در ایشان نبود، سید را بوی روح و مستی روح بیش گه گه مولانا را
او را علمهاء زیادتی بود آن بهیچ تعلقی ندارد، آن شیخ ابوبکر را مستی
از خدا هست، ولیکن آن هشیاری که بعد ازانست نیست این از روی
علم معلوم شد این بنده را که سعادت خود معلوم بود الّا یقین نبود
بندۀ خاص را برو فرستادند تا او را از سعادت خود یقین گرداند
و بر دست لطف تربیت می دهد اندک اندک خ را چون ناسزا گوید
خ را چگونه می رنجاند خود را می رنجاند، از دهانشان چون این سخن برون
می آید مگر خدا را نمی داند، سنایی بیاورد که ای خدایان تو خدا آزار

 

تطبیق متن
02/09/1395

مجید نیک سیرت

 

مقالات شمس تبریزی

 


اشتراك گذاري:      فيسبوك -  تويتر -  لينكدين -  گوگل پلاس