مقالات شمس تبریزی نسخه ۲۱۴۵ قونیه صفحه ۱۰۱


مقالات شمس تبریزی نسخه ۲۱۴۵ قونیه صفحه ۱۰۱

 

 

اوتاد اینها بودی با وجود او کی خیمه در هوا شدی، این بوالعجبک کو
انگشت بکونم بر می کند غلام بارگی می کند نگر با تو کسی چگونه زید خ تعالی
م را عمر دراز دهد بگو که آمین، خداوند از شرق عالم تا غرب عالم آن
کوزه از آب پُرست، با دعا گوی گفت کجا گنجد دعا این پُر است از آب
تمام آب فرستاده است یادم کنی انک لا تعرفنی والله لوانک عرفتنی
لا رتعدت اعضا یک و خفق قلبک یقول هذا ولی و هو اعزّ اولیا الله
تعالی الذی خلق السموات و الارض و ما بینهما وهذا لولی هینها وهذا
المحجوب جالس ها هنا و لابد من حضور الحبیب حیث حضرالمحجوب ولکن
فی هذا الغفلة مصلحة و لکن لا بهذا لحد انا کنت ادهش منک استحی
اذا خدمتنی قبل هذا والان لا ادهش لان الخدمة من العارف حسن لانه
خالی علی الانانیة فانه یقول ما عبدناک حق عبادتک لان الذی سبحانی ما
اعظم شانی لکل زمانٍ صادق واحد ولکن صادق شیخ معه ظاهر صدیق
واحد والبقیه جاء و برخ رجعوا برخ اما لاتیاس وکن ذلک الواحدلان
الف صدّیق منهم واحد ابین المذنبین هوالعاشق الذی تداخله الحجب والا
اذا نقص المسیح و هو الملک جناحه لا حرقت الدنیا من نور العقل الفیّاض
این هو والغریق فی طین الشهوات این فان انیته لا یصعدالی سباله
بها ینبغی انه اذا تکلم و طاب القوم یقول هذا کلام فلان حتی ینفعهم
ربمّا یهتدا و یصل الیهم رایحه من عالم الحق لا شک ان نفسه نفس
الجنه بل نفس الحّق اذا اردتم ان یکونوا اعز عند الناس فاحتر موا الاخوان
المقربین قال بلی قال ایش معنی بلی قل ای والله قل
هکذی نحن ماند عوا احد کل من جاءلله تعالی لا یخیب و یحصل له اصعاف
قال م لا تعط ثلث معانی احدها دهشة الفرح و الثانی دهشةً
بحضور و الثالث قله النفع و انه کان ینبغی ان کلبها یمر ببابه عترم

 

تطبیق متن

27/08/1395

مجید نیک سیرت

 

 


اشتراك گذاري:      فيسبوك -  تويتر -  لينكدين -  گوگل پلاس