فیه ما فیه مولانا نسخه موزه قونیه صفحه ۷۴


فیه ما فیه مولانا نسخه موزه قونیه صفحه ۷۴

 

 

 

و زر و امیری عذاب می دهد و جان ایشان از آن گریزان است فقیری در ولایت عرب امیری

را سوار بدید در پیشانی او روشنایی انبیا و اولیا دید گفت سُبْحَانَ مَنْ یُعَذِّبُ عِبَادَهُ بِالنِّعَمِ

فصل ابن مُقری قرآن را درست می خواند آری صورت قرآن را درست می خواند ولیکن از معنی

بی خبر دلیل بر آنکه حالی که معنی را می یابد رد می کند به نابینایی می خواند نظیرش مردی در دست

قُندُز دارد قُندُزی دیگر از آن بهتر آوردند رد می کند پس دانستیم که قُندُز را نمی شناسد کسی

او را گفته است که این قندز است به تقلید به دست گرفته است همچون که کودکان با گردکان بازی

می کنند چون مغز گردکان به ایشان دهی رد کنند یا روغن گردکان را هم رد کنند که گردکان آن است

که چغ چغ کند این را بانگی و چغچغی نیست آخر خزاین خدای بسیار است و علم های خدای بسیار اگر

قرآن را به دانش می خواند قرآن دیگر را چرا رد می کند با مقری ای ( تقریر ) می کردم که در قرآن می گوید

قُلْ لَوْ کَانَ الْبَحْرُ مِدَاداً لِکَلِمَاتِ رَبِّیْ لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ اَنْ تَنْفَدَ کَلِمَاتُ رَبِّیْ اکنون به پنجاه دِرَم سنگ

مُرکّب این قرآن را تواند نبشتن این رمزی است از علم خدا همه علم خدا تنها این نیست عطاری در کاغذ پاره ای

دارویی نهاد تو گویی همه دکان عطار در این جاست این ابلهی باشد آخر در زمان موسی و عیسی و غیرهم

قرآن بود کلام خدا بود به عربی نبود ( تقریر ) این می دادم در آن مُقری اثر نمی کرد ترکش کردم

آورده اند که در زمان رسول صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ از صحابه هر یکی که سوره ای یا نیم سوره یاد گرفتی

او را عظیم خواندندی و به انگشت نمودندی که سوره ای یاد دارد برای آنکه ایشان قرآن را

می خوردند منی را از نان خوردن یا دُومن را عظیم باشد الّا که در دهان کنند و بخایند و بیندازند

هزار خروار توان خوردن آخر می گوید رُبَّ تالی الْقُرْآنَ وَالْقُرْآنُ یَلْعَنُهُ پس در حق کسی است که


اشتراك گذاري:      فيسبوك -  تويتر -  لينكدين -  گوگل پلاس