فیه ما فیه مولانا نسخه موزه قونیه صفحه ۶۹


فیه ما فیه مولانا نسخه موزه قونیه صفحه ۶۹

 

 

 

میوه درخت عمل است که عمل از قول می زاید حق تعالی عالَم را به قول آفرید که گفت که کُنْ فَیَکُونُ

و ایمان در دل است اگر به قول نگویی سود ندارد و نماز را که فعل است اگر قرآن نخوانی درست نباشد

و در این زمان که می گویی قول معتبر نیست نفی این ( مقرر ) می کنی باز به قول چون قول معتبر نیست چون شنویم

ازتو که قول معتبر نیست آخر آن را به قول می گویی یکی سوال کرد که چون ما خیر کنیم و عمل صالح کنیم اگر

از خدا امیدوار باشیم و متوقع جزا باشیم ما را آن زیان دارد یا نی فرمود ای والله امید باید داشتن

و ایمان همین خوف و رجاست یکی مرا پرسید که رجا خود خوش است این خوف چیست گفتم تو مرا خوفی

بِنَمایی رجا یا رجایی بِنَما بی خوف چون از هم جدا نیستند و بی همدیگر نیستند چون می پرسی مثلا یکی

گندم کارید رجا دارد البته که گندم برآید و در ضمن آن هم خائف است که مبادا مانعی و آفتی پیش آید

پس معلوم شد که رجا بی خوف نیست و هرگز نتوان تصوّر کردن خوف بی رجا یا رجا بی خوف اکنون

اگر امیدوار باشد و متوقع جزا و احسان قطعاً در آن کار گرم تر و مجدّتر باشد آن توقع پَرِ اوست

هر چند پَرَش قوی تر پروازش بیشتر و اگر نا امید باشد کاهل گردد و از او دیگر خیری و بندگیی نیاید

همچنان که بیمار داروی تلخ را می خورد و دَه لذّت شیرین را ترک می کند اگر او را امید صحّت نباشد این را

کی تواند تحمّل کردن اَلْآدَمِیُّ حَیَوانٌ نَاطِقٌ آدمی مُرکّب است از حیوانی و نطق همچنان که حیوانی در او دایم است

و منفک نیست از او نطق نیز همچنین است و در او دایم است اگر به ظاهر سخن نگوید در باطن سخن می گوید

دایماً ناطق است بر مثال سیلاب است که در او گِل آمیخته باشد آن آب صافی نطق اوست و آن گِل

حیوانیت اوست اما گِل در او عارضی است و نمی بینی که آن گِل ها و قالب ها رفتند و پوسیدند و نطق

ایشان و حکایت و علوم ایشان مانده است از نیک و بد صاحب دل کُلّ است چون او را دیدی همه


اشتراك گذاري:      فيسبوك -  تويتر -  لينكدين -  گوگل پلاس

شاهین رحیمی

2016-07-17

بسیار زیبا. ممنون از سایت پرمحتوا و زیباتون.

پروین صارمی

2016-07-17

بسیار زیبا ممنونم بسیا خوشم امد