فیه ما فیه مولانا نسخه موزه قونیه صفحه ۶۰


فیه ما فیه مولانا نسخه موزه قونیه صفحه ۶۰

 

 

را شاد کرده است و اگر غمگین می شود کسی را غمگین کرده است این ارمغانی های آن عالم است

و نمودار روز جزا است تا بدین اندک آن بسیار را فهم کنند همچو که از انباری گندم مشتی گندم

بنمایند مُصطفی صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ با آن عظمت و بزرگی که داشت شبی دست او درد کرد الهام

آمد که از تأثیر دردِ دست عباس است که او را اسیر گرفته بود و با جمع اسیران دست او بسته

بود اگرچه آن بستن او به امر حق بود هم جزا رسید تا بدانی که این قبض ها و تیرگی ها و ناخوشی ها که

برتو می آید از تأثیر آزاری و معصیتی است که کرده ای اگرچه به تفصیل تو را یاد نیست که چه و چه کرده ای

اما از جزا بدان که کارهای بد بسیار کرده ای و تو را معلوم نیست که آن بدست یا از جهل یا از غفلت یا

از همنشین بی دینی که گناه ها را بر تو آسان کرده است که آن را گناه نمی دانی در جزا می نگر که چه قدر

گشاد داری و چه قدر قبض داری قطعاً قبض جزای معصیت است و بسط جزای طاعت است آخر

مُصطفی را صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ برای آنکه انگشتری را در انگشت خود بگردانید عتاب آمد که تو را

برای تعطیل و بازی نیافریدیم از اینجا قیاس کن که روز تو در معصیت می گذرد یا در طاعت موسی

را به خلق مشغول کرد اگرچه به امر حق بود و هم به حق مشغول بود اما ( طرفش ) را به خلق مشغول کرد

جهت مصلحت و خضر را به کلی مشغول خود کرد و مُصطفی را صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ اول به کلّی مشغول

خود کرد بعد از آن امر کرد که خلق را دعوت کن و نصیحت ده و اصلاح کن مُصطفی صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ

وَسَلَّمَ در فغان و زاری درآمد که آه چه گناه کردم مرا از حضرت چرا می رانی من خلق را نخواهم حق تعالى

گفت ای محمّد هیچ غم مخور که تو را نگذارم که به خلق مشغول شوی در عین آن مشغولى با من باشی و یک سَر

موی از آنچه این ساعت با منی چون به خلق مشغول شوی هیچ از آن از تو کم نگردد در هر کاری که ورزی


اشتراك گذاري:      فيسبوك -  تويتر -  لينكدين -  گوگل پلاس