فیه ما فیه مولانا نسخه موزه قونیه صفحه ۴۲


فیه ما فیه مولانا نسخه موزه قونیه صفحه ۴۲

 

 

 

پادشاه روی نمود آن غلام خاص از دیدار پادشاه بی خود و مست شد قدح از دستش بیفتاد

و بشکست دیگران چون از او چنین دیدند گفتند مگر چنین می باید قدح ها را به قصد بینداختند پادشاه

عتاب کرد که چرا کردند گفتند که او مقرب بود چنین کرد پادشاه گفت ای ابلهان آن را او

نکرد آن را من کردم از روی ظاهر همه صورت ها گناه بود اما آن یک گناه عین طاعت بود بلکه بالای

طاعت و گناه بود خود مقصود از آن همه آن غلام بود باقی غلامان تبع و طفیل وی اند زیرا آن

غلام پادشاه بود در حقیقت به این معنی که گفتیم و همه غلامان تبع پادشاهند پس تبع او باشند چو

عین پادشاهست و غلامی بر وی جز صورت نیست از جمال پادشاه پُر است حق تعالی می فرماید

لَوْلَاکَ مَا خَلَقْتُ الْاَفْلَاکَ هم انا الحق است معنیش این است که افلاک را برای خود آفریدم این انا الحق

است به زبان دیگر و رمز دیگر سخن های بزرگان اگر به صد صورت مختلف باشد چون یک باشد چون حق یکی است

و راه یکی است سخن دو چون باشد اما به صورت مخالف می نماید به معنی یکی است و تفرقه در صورت است و در معنی

همه جمعیت است چنانکه امیری بفرماید که خیمه ای بدوزند یکی ریسمان می تابد یکی میخ می زند یکی جامه

می بافد و یکی می دوزد و یکی می درّد و یکی سوزن می زند این صورت ها اگرچه از روی ظاهر مختلف اند و

متفرّق اند اما از روی معنی جمعند و یک کار می کنند و همچنین احوال این عالم نیز چون درنگری همه بندگی

حق می کنند از فاسق و از صالح و از عاصی و از مطیع و از دیو و ملک مثلاً پادشاه خواهد که غلامان

را امتحان کند و بیازماید به اسباب تا با ثبات از بی ثبات پیدا شود و نیک عهد از بد عهد ممتاز شود

و با وفا از بی وفا او را مُوسوسی و مهیجّی می باید تا ثبات او پیدا شود اگر نباشد ثبات او چون پیدا شود

پس آن مُوَسْوِس و مهیج بندگی پادشاه می کند چون خواست پادشاه این است که این چنین کند بادی فرستاد


اشتراك گذاري:      فيسبوك -  تويتر -  لينكدين -  گوگل پلاس

میترا شاهرخی

2016-09-23

سلام بسیار عالی و دلنشین است سخنان حضرت مولانا ایکاش روزی بیاید تا جان ما از این شیرینیها بیشتر بچشد